Ein revur kom rennandi gjøgnum lundina ein dag
tá sá hann ein ravn sita í einum træ.

Men revurin reyði gjøgnum lundina rennur.

Og revurin skjótt til merkis legði,
at ravnurin nakað í nevinum hevði.

At tað var kjøt, tað sá hann brátt,
og kjøt tað dámar einum revi so gott.

Nú revurin hugsar við sjálvum sær,
handan kjøtbitan skal eg hava frá tær.

Góðan dag frú Ravn, ein gleði tað er,
at eg skuldi fáa at hitta teg her.

Ein vakrari fugl eg aldri sá,
tí búni er floyal frá topp til tá.

Men hevði eg einaferð hoyrt teg sungið,
tað ljóð skuldi aldri frá mær gingið.

At syngja fyri tær fellur mær so lætt,
hann gapar og bitin úr nevinum datt.

Og revurin eftir bitanum sprakk,
hann gloymdi at siga frú Ravn mangatakk.

Av hesum ein og hvør læra skal,
ikki at trúgva eini smikrandi tungu for væl.

“Spola fram” til 40:44
https://kvf.fo/…/jgvan-adolf-johannesen-skipar-fyrra…

Morgunløtan

Tónleikur til matarløtuna

Seinasti skúladagur 2021/2022

Klokkan slær, tíðin fer,
ævin endaleys fyri er;
latum oss tí nýta hvørja stund,
Harranum tæna av hjartans grund,
so finna vegin vit heim!

H. Agerbek um 1850.
Símun av Skarði.
Lag: Sl. 188.

Kom til Nólsoyar

Kom til Nólsoyar, tí her er liviligt at vera summar og vetur
vakrasta stað ið tú her finna kann tað Nólsoy vera man
Her er friðaligt og eingir bilar, her er gott hjá børnum at vera
á vetrardegi tey í bønum aka sletuni á

Tí tað er í Nólsoy eg vil búgva
her er so friðaligt og stilt
tá fuglur um heiðarnar man flúgva
og tá lotið er milt
Tá nýsur í fjørðinum sær spæla
aldurnar sláa móti strond
tá grasið í líðunum man næla
festast míni bond.

Tá ið menn av útróðri koma, teir nógvan fisk hava fingið
tá verður arbeiði til mangan mann ið enn sær ragga kann
Og í bønum sær tú mangan mannin við sínum spaka í hendi
tá ið so dagur aftnar teir sær venda til húsa heim.

Tí tað er í Nólsoy eg vil búgva
her er so friðaligt og stilt
tá fuglur um heiðarnar man flúgva
og tá lotið er milt
Tá nýsur í fjørðinum sær spæla
aldurnar sláa móti strond
tá grasið í líðunum man næla
festast míni bond.

Millumspæl

Tí tað er í Nólsoy eg vil búgva
her er so friðaligt og stilt
tá fuglur um heiðarnar man flúgva
og tá lotið er milt
Tá nýsur í fjørðinum sær spæla
aldurnar sláa móti strond
tá grasið í líðunum man næla
festast míni bond.

V24 (13.-17.06.2022)

Vit venja sálmarnar seinastu 4 vikurnar,
teir, ið vit nýta í summarguðstænastuni.

V23 (7.-10.06.2022)

370
Gakk tú tryggur fram við góðum treysti,
allir ljósir einglar fylgja tær.
Harrin, hann er vinur tín hin besti,
hansar eyga allar vandar sær.

Hýs í hjarta tínum bert tí góða,
gloym tað ónda, ið vil sára teg,
tá so fagrir sangir skulu ljóða
fyri tær á øllum tínum veg.

Mangt í heiminum er vánt at kenna,
alt tað besta heldist fyri spott;
minst tó til, at tá tey óndu flenna,
skalt tú halda hjarta reint og gott.

Teim, ið treingja, skalt tú vera góður,
troysta tey, ið eru veik og arm.
Harrin gevur hvíld, tá tú ert móður,
tekur tær úr hjarta sorg og harm.

Kemur tú framvið, har klokkur ringja,
steðga tá og bið títt faðirvár,
tað er bøn, ið styrkir og kann yngja,
sløkkja sorg og grøða tyngstu sár.

Um tú snávar, miss ei fótafestið,
minst bert til, at Guð er altíð nær.
Gakk tú tryggur fram við góðum treysti,
allir ljósir einglar fylgja tær.

H.A. Djurhuus 1915.
Lag: Sl. 80 ella sum Sl. 310.

Kennir tú blómurnar

Kennir tú blómurnar sum vaksa
her í Föroyum
Sólju og summardá
blákollu og baldursbrá
díkimura, danadá
og vökru akkuleygu

Kennir tú grösini
sum vaksa her í Föroyum
fjörugras og fransagras
húsagras og hjartagras
mánagras og mannagras
og mong mong onnur fleiri

Kennir tú berini
sum vaksa her í Föroyum
bláber og krákuber
brobber og rossaber
einiber og dunnuber
og summi kanst tú eta

Mangt ljóðar undarligt
sum veksur her í Föroyum
rossatunga, mýggjagras,
hostijavni, nalvagras,
apublóma, loppugras
ja, nógv er í at velja

V21 & V22

723
Mong tey klaga um veður og vind,
onnur klaga um klæðir og mat.
Men eg vil ikki vera ein av teim,
milliónir ei hava mat og heim. 

Fyri allar gávur lær at siga takk,
fyri allar gávur lær at siga takk.
Mong tey droyma bert um tað,
sum vit njóta dag um dag.
Fyri allar gávur lær at siga takk. 

Mong tey klaga um útsjónd og vekt,
onnur klaga um arbeiði og løn.
Men eg vil ikki vera ein av teim,
milliónir ei hava mat og heim.

Fyri allar gávur lær at siga takk – Bing video0

Blómubilur

Hagin eigur nógv sum grør,
alt so vakurt er,
beiggi mín í báti rør
ský um himmal fer.
ský um himmal fer.

Geri mær ein lítlan bil,
her eg siti sjálv,
róðrið er einsummardá,
krákuber til hjól
krákuber til hjól.

Nummarplátan er eitt blað,
takið er bert gras,
so er tað motorurin,
nei, tað er bert fjas
nei, tað er bert fjas.

Lyktir eru sóljur tvær,
skína bjart og gult.
Skína, sjálvt tá regnið er
fáa seg ei dult
fáa seg ei dult.

Síðuspeglið er ein urt,
eg ei kenni til.
Skuldi kanska pápa spurt,
um hann hjálpa vil
um hann hjálpa vil.

Átta ár,tað eri eg
eigi fínan bil.
Sólin kínur enninum,
gott at vera til
gott at vera til.

Jeg elsker at side alene/Vennesang
Musik & Tekst: Benny Andersen

Jeg elsker at side alene,
og drømme og fantasere,
men har jeg været længe nok alene,
vil jeg ikke vær´ alene mere,
så er det godt at ha’ en rigtig ven,
og ha’ nogen at snakke med igen.
En man kan dele sine drømme med,
lege eller danse eller svømme med,
det er rart at være alene – men
det er bedst at ha’ en ven!


Det er dejligt at vandre alene,
og kigge på blomster og bier,
og på fugle der sidder på grene,
men så er der nog´t i mig der siger:
Nu er det godt at ha’ en rigtig ven
og ha’ nogen at snakke med igen.
Enten en med bukser eller kjole på,
bare der er en man kan stole på.
det er rart at være alene – men
det er bedst at ha’ en ven.

Jeg tænker hemmelige tanker,
som andre slet ikke aner.
For kun en ven skal man fortælle,
sine hemmelige planer.
Så er det godt at ha’ en rigtig ven
og ha’ nogen at betro sig til igen.
Du kan være tynd – eller tem’lig fed,
bare du kan holde på en hem´lighed.
det er rart at være alene – men
det er bedst at ha’ en ven.

Jeg elsker at lege alene
og tegne og modellere.
men har jeg leget længe nok alene,
så vil jeg ikke leg´ alene mere.
Så er det godt at ha’ en rigtig ven
og ha’ nogen at lege med igen.
Én man kan hoppe eller gynge med,
én man kan grine eller synge med.
Det er rart at være alene – men
det er bedst at ha’ en VEN!

V19 & V20 (9.-20. mai 2022)

705
Mána og sól,
veður og vind
og blómur og børn
skapaði Guð.
Himin og jørð
alt eigur hann.
Harranum vilja vit takka.
Harri, vit takka tær.
Harri, vit prísa tær.
Harri, vit syngja títt heilaga navn.

Jesus, á fold
livdi sítt lív
og doyði for oss,
livir í dag,
ja, hann er her,
ja, hann er her.
Harranum vilja vit takka.
Harri, vit takka tær.
Harri, vit prísa tær.
Harri, vit syngja títt heilaga navn.

Andi tín, Guð,
uggari vár,
so livandi er,
ber okkum boð
gjøgnum øll ár
um tína náð.
Harranum vilja vit takka.
Harri, vit takka tær.
Harri, vit prísa tær.
Harri, vit syngja títt heilaga navn.

https://tabs.ultimate-guitar.com/tab/3021650

Tað finst ein fragd í hvørji urt
Í øllum tí sum følnar burt
Har hoyrist ljóð av fugla ferð
Ið sigur einki ævigt er

Tað finnast orð í mannahuld
Ið siga tær (ter) alt gerst til mold
Sum náttamyrkur alt goyma man
Tí ikki undan tí tú sleppa kann

Men um eg (je) síggi ein lítlan fugl
Sum flýgur langt á gyltum veingjum
Tá taki eg (je) hann
Við mínum hondum

So kanska syngur tú ein sang
Um himlahválvu, fjørð og ong
Um smølu stovu og villan veg
Og trygga havn at hvíla seg

Men um eg (je) síggi ein lítlan fugl
Sum flýgur langt á gyltum veingjum
Tá taki eg (je) hann
Við mínum hondum

So førur vindur teg avstað
Tá minni um teg er fest á blað
Har finnist troyst, har finnist ein havn
Til tey vit sakna, ja, hvørt eitt navn

Men um eg (je) síggi ein lítlan fugl
Sum flýgur langt á gyltum veingjum
Tá taki eg (je) hann
Við mínum hondum

Men um eg (je) síggi ein lítlan fugl
Sum flýgur langt á gyltum veingjum
Tá taki eg (je) hann
Við mínum hondum

So førur vindur teg avstað
Tá minni um teg er fest á blað
Har finnist troyst, har finnist ein havn
Til tey vit sakna, ja, hvørt eitt navn

V18 (2.-6. mai 2022)

555
Nú skínur sólin bjarta og gyllir fjøll og líð,
hon lívgar blómurnar á foldum vaksa;
nú gleðast baldursbráin og smæran so fríð,
og fuglar úr reiðrunum nú flagsa.

Og títlingurin lítli nú syngur morgunsong,
til dagsins yrki fer hann nú so lættur,
og tó hann flýgur víða um bygdir og um ong,
hann vitjar til ungar sínar aftur.

Mítt eyga hevur notið ein tryggan góðan blund,
í Harrans hond so søtt eg havi sovið.
Guðs undurverk eg skoði í hesi morgunstund;
við songi eg Guði mínum lovi.

Tøkk fyri, at tú hevur, mín kæri, góði Guð,
mær givið evni til títt verk at skoða;
fylg mær og ver tú hjá mær, tá eg nú fari út,
nú sólin í fjøll og líð man roða.

Símun av Skarði 1907.
Lag: Sl. 250.

Lítli fuglur

Sig mær lítli fuglur, hví flýgur tú so seint,
hvat er tað, sum feilar, hvat hevur teg nú meint,
hví ert tú so svartur, har ið hvíta dúnið var,
sig mær lítli fuglur, hvat er hent við tær?

Jú nú í morgun, eg fleyg mær ein túr,
út yvir havið, eg lá upp á lúr
eftir eini sild, ella hvat ið har nú var,
at hava heim við til pisurnar hjá mær.

Tá fongurin var fingin, mót landi vendi eg,
tá møðin meg nívdi, á sjógv eg setti meg,
fyrst tá rakti eg við, men tá var ov seint hjá mær,
at havið var dálkað og spilt í olju var.

Í evjuni eg stríddist, eg mátti sleppa heim
til mínar svongu pisur og føði geva teim.
Eg vann til síðst, men visti, at nú deyðadømd eg var,
eg veit ei, um eg vinni heim til pisurnar hjá mær.

Høvdu vit tó kunnað lært um henda sorgarleik,
um henda lítla fuglin, ið ei ungar sínar sveik.
Flest øll vita um tað, men støðan versnar dag um dag,
vit halda á at dálka, líka blind og líka glað.

Orð og lag: Anfinn T. Nielsen

1 Bottle of Pop

1 bottle of pop, 2 bottles of pop,
3 bottles of pop, 4 bottles of pop,
5 bottles of pop, 6 bottles of pop,
7 bottles of pop, pop!

Don’t throw your trash in my backyard,
my backyard, my backyard,
Don’t throw your trash in my backyard,
My backyard’s full.

Fish and chips and vinegar,
vinegar, vinegar,
Fish and chips and vinegar,
Pepper, pepper, pepper, pop!

trad. USA


V17 (26. – 29. apríl 2022)

544
Tíðin rennur sum streymur í á,
títt munnu bylgjurnar falla;
lítlum báti rekist eg á,
áraleysur at kalla.

Hvør ein løta og hvør ein stund
at stóra fossinum dregur;
treingist mítt hjarta, tyngist mín lund,
hvar er úr neyðini vegur?

Hvør hevur vinur vilja og mátt
at bjarga mær til landa?
Allir teir eru á líkan hátt
staddir sum eg í vanda.

Ein hevur vinurin vilja og mátt
at bjarga mær frá grandi;
Jesus kann føra mín lítla bát
trygt at himnasandi.

Tíðin rennur sum streymur í á
fram í Harrans navni!
Lítlum báti eri eg á, –
himnastrond fyri stavni.

Fr. Petersen 1892.
Lag: Sl. 332 a og b.

Eitt dýpi av dýrari tíð
Eivør og Føroya Symfoni Orkestur

Telling Time Song for Kids
Telling Time to 5 Minutes
https://youtu.be/h6RNkQ7lU8Y

V16 (19. – 22. apríl 2022)

Klokkan slær, tíðin fer,
ævin endaleys fyri er;
latum oss tí nýta hvørja stund,
Harranum tæna av hjartans grund,
so finna vegin vit heim!

H. Agerbek um 1850.
Símun av Skarði.
Lag: Sl. 188.

Sólin skínur á bláan sjógv
og skyggir í brúnum tara,
har marflugur renna av handahógv
í ringrás um hvørja aðra.
Skrubban fram eftir botni fer
og blæsur til ymsar síður.
Ein njarðavøttur í skølingum er,
meðan hann vattleysur skríður.

Ein jomfrú situr so hummarreyð
og flættar sær einar flættur,
tá knappliga sjónotan fer í sjey
og hvørvur í allar ættir.
Og ternumurtar og kombikk smá
smúgva sær inn millum taran,
har krabbin situr við gággu á
og heldur, at eingin sær hann.

Har svimur nógv og har skríður mangt
bæði av einum og øðrum –
sumt verður etið, og sumt er svangt,
tað doyr so í øllum førum.
Sólin skínur á hvítan sand
og skyggir í brúnum tara,
sum aldurnar skola uppá land,
áðrenn tær útaftur fara.

Hine ma tov uma nayim
shevet achim gam yachad.
Hine ma tov uma nayim
shevet achim gam yachad.

Hine ma tov
shevet achim gam yachad.
Hine ma tov
shevet achim gam yachad.

V14 (4. – 8. apríl 2022)

211
Páskablóma, hvat vilt tú?
Urt úr bygdablómugarði
uttan anga, skreyt og skrúð,
hvørjum ert tú gestur kæri?
Heldur tú, at nakar fær
hug at goyma teg hjá sær?
Torir skald um teg at røða,
fuglurin um teg at kvøða?

Ei tann lýggja summardag
nældi tú, har blómur pranga,
ei sum liljan silvurblað
fekst tú og sum rósan anga.
Men tá vetraródn er hørð,
sprettur tú úr køldu jørð,
gleðir einans tann, ið skoðar
teg og minnist tað, tú boðar.

Páskablóma, sig mær satt:
hava nakað vit at týða?
Hava vit nú boðað rætt?
Kunnu deyð av grøvum stíga?
Reis hann upp, sum boðað er?
Rísa orð hans aftur her?
Sprettir so av gulum beði
lívið fram á páskadegi?

Kunnu deyð ei rísa hátt,
einki hava vit at týða,
følna skulu vit tá brátt,
ongan urtagarð vit prýða –
undir torvu gloymd og fjald.
Men fær megin dulda vald,
bræðist, stoytist vaksið fína,
skal sum ljós á grøvum skína.

Páskablóma! megin sterk
er í tínum gula horni,
og sum við eitt undurverk
leskist eg á páskamorgni.
Morgunsól og fuglamál
drakk eg mær úr tíni skál;
deyðir vakna, eg man skoða
teir í páskamorgunroða.

Ja, so satt tú sigur tað!
Frelsarin reis upp av deyða!
Tí er langafríggjadag
vón um páskamorgun reyða:
Kappin ein av øllum ber,
grøv og svørð ei muna her –
dumba bert, tá hann vil anda,
hann, sum bjarging gav úr vanda.

Grundtvig 1817.
Axel Tórgarð 1960.
Lag: Sl. 278.

Gentur og dreingir

Gentur                                
Dreingir, teir eru droyir.
Dreingir gera fortreð.                            
Teir eru nakrar boyur,
og teir bara arga, og teir kitla meg.

Dreingir       
Gentur, tær eru veikar.
Grenja og gráta so lætt.
Gentur mussa sjeikar
og halda altíð, tað er´ tær, sum hava rætt.

Øll                                    
Tað er nakað roks!                               
Rópið nú í flokk:
Gentur, dreingir vinir í senn.
Spælið saman Barbie og Ken!

Gentur                                
Fótbóltur er til tey býttu.
Sveitti, bardagi, skrál
Tað er til onga nyttu,
at onkur sparkar eina kúlu í eitt mál.

Dreingir         
Fótbóltur, tað er tað besta!
Ítróttur er nummar eitt!
Spenntir, so vit næstan bresta,                                 
tá ið vit sparka, krússa – á, sum tað er feitt!

Øll                                     
Tað er nakað roks!                               
Rópið nú í flokk:
Gentur, dreingir vinir í senn.
Spælið saman Barbie og Ken!

Gentur            
Best er at hoppa lastikk.
Enna og hoppa band.
Tað er heilt fantastiskt                               
at spæla diskotek og dansa kulan dans.

Dreingir         
Hvør tímir at hoppa lastikk.
Sóritt tápuligt fjas.
Ger´ heldur okkurt praktiskt:                             
smíða smáttur, fanga kombikk í eitt glas.

Øll                                     
Tað er nakað roks!                               
Rópið nú í flokk:
Gentur, dreingir vinir í senn.
Spælið saman Barbie og Ken

V13 (21.03 – 01.04.2022)

Sálmur nr. 19: Nú takkið Guði øll
https://kvf.fo/atrunadur/salmar

19
Nú takkið Guði øll
við hjarta, munni, hendi,
sum signing sína oss
frá móðurlívi sendi;
alt tað, sum her í verð
oss fyri neyðum var,
og barnakor við Krist’
hans miskunn at oss bar.

Hin góði, ríki Guð
oss ævi vára fái
lív, gleði, treyst og frið
og signing, lívd og náði,
hann hjálpi oss hvønn dag
í náðini at stá
og náðiløn hjá sær
um tíð og ævi fá.

Lov veri, prís og dýrd
tær faðir, syni, anda,
tríeinur Guð tú ert,
ið bjargar oss úr vanda;
eyðmjúkiliga tær
vit bera lovsong nú,
so veiti tú oss styrk,
grundfest tú vára trú.

M. Rinckart 1636. Danskur 1740. G. Bruun.
Lag: Sl. 253 a, b og c.

Vinir

Eg bleiv so glað í morgun, tá ið eg kom út,
tú stóðst og bíðaði uttanfyri portrið.
Tú smíltist, og eg visti beinanveg,
vit vóru vinir aftur, tú og eg.

Vit klandraðust í gjár, og tá lovaði eg,
eg skuldi aldrin tosa afturvið teg.
Nú súkkla vit í skúla, og tað er so gott.
Vit eru vinir aftur, tú og eg.

Tú segði, at eg altíð var so ráðarík.
Eg segði, at tú vart ein grenjisurra.
Tá tókst tú bóltin, rýmdi beinanveg,
og eg fór heim, eg var í øðini.

Eg stongdi hurðina í mínum kamari,
og eg var bara inni allan dagin.
Um kvøldið fekk eg sms frá tær:
Tú ert tann besti vinurin hjá mær.

Vit klandraðust í gjár, og tá lovaði eg,
eg skuldi aldrin tosa afturvið teg.
Nú súkkla vit í skúla, og tað er so gott.
Vit eru vinir aftur, tú og eg.

Vit fara heim til mín at gera skúlating,
tú dugir nógv betri enn eg at rokna!
So spæla vit eitt spæl á telduni
og baka vaflur, tí tað dugi eg.

/: Vit klandraðust í gjár, og tá lovaði eg,
eg skuldi aldrin tosa afturvið teg.
Nú súkkla vit í skúla, og tað er so gott.
Vit eru vinir aftur, tú og eg.
:/

Enskur sangur:

All night, all day, angels wathcing over me, my Lord.
All night, all day, angels watching over me.

Day is dyin´ in the west.
Angels watching over me, my Lord.
Sleep my child, and take your rest.
Angels watching over me.

All night, all day, angels wathcing over me, my Lord.
All night, all day, angels watching over me.

Now I lay me down to sleep.
Angels watching over me, my Lord.
Pray the Lord my soul to keep.
Angels watching over me.

All night, all day, angels wathcing over me, my Lord.
All night, all day, angels watching over me.

If I die before I wake,
Angels watching over me, my Lord.
Pray the Lord my soul to take.
Angels watching over me.

All night, all day, angels wathcing over me, my Lord.
All night, all day, angels watching over me.

V10 (7.-11.03.2022)

KvF

Cantus

680
Eingilin við ljósi fer
út um himnagrindir,
undan glæmuni, hann ber,
flýggja náttarinnar skuggamyndir.

Sólin sum Guðs eyga so
sær um heimin víða,
sí! Guðs egna sendiboð
sæst á gyltu skýggjunum at ríða.

Eingilin um alla verð
glæmu Guðs vil breiða,
kápan, sum av gulli er,
fevnir alt, á foldum lív man eiga.

Sól sær inn í høgu høll
inn í smáttu hyggur,
vitjar stór og smá og øll,
kyssir barnið, sum í vøggu liggur.

Okkum eingil fevna vil,
er av himni sendur,
okkum við hann smílist til,
og í eygum himnaglæman stendur.

Øll vit eru Guði kær,
ongan frá sær koyrir,
er í sólarglæmu nær,
og tann fróa morgunsongin hoyrir.

Føroyskur sangur

Útlendskur sangur

[Intro]
Ih-Ih-Ih-Ih-I-i-i-ih ma-ma-we
Ih-Ih-Ih-Ih-I-i-i-ih ma-ma-we
Vimmersvej og Vimmersvej og
Vimmersvej og Vimmersvej og
Vimmersvej og Vimmersvej og
Vimmersvej og Vimmersvej og
Vimmersvej og Vimmersvej og
Vimmersvej og Vimmersvej og
Vimmersvej og Vimmersvej og
Vimmersvej og Vimmersvej

Helt deroppe på Vimmersvej
Der bor en dejlig steg
Hun går rundt der helt uden bukser
Lige noget for mig – hep-hep!

Hu-u-un går rundt med numsen bar – Hurra
Hu-u-un går rundt med numsen bar – Hurra

Hver dag jeg kommer hjem fra skole
Går jeg hen forbi
For at se om hun stadig er der
Det er kun fordi – hep-hep!

Hu-u-un går rundt med numsen bar – Hurra
Hu-u-un går rundt med numsen bar – Hurra

Helt deroppe på Vimmersvej
Der bor en dejlig steg
Hun går rundt der helt uden bukser
Lige noget for mig – hep-hep!

Hu-u-un går rundt med numsen bar – Hurra
Hu-u-un går rundt med numsen bar – Hurra

Ih-Ih-Ih-Ih-I-i-i-ih ma-ma-we
Ih-Ih-Ih-Ih-I-i-i-ih ma-ma-we
Ih-Ih-Ih-Ih-I-i-i-ih ma-ma-we
Ih-Ih-Ih-Ih-I-i-i-ih ma-ma-we
Ih-Ih-Ih-Ih-I-i-i-ih ma-ma-we
Ih-Ih-Ih-Ih-I-i-i-ih ma-ma-we


V8 (21.-25.02.2022)

192
Mín Jesus, lat mítt hjarta fá
ein slíkan hug at tær,
at nátt og dag tú vera má
ómissandi hjá mær.

Tá fer mín náðitíð og stund
so sæl og góð og glað,
tí at tú kemur á mín fund,
mær signar hvønn ein dag.

Mítt hjarta, tá tað aftnar her,
skal hvíla við títt navn,
og tá mín sól til viðar fer,
eg leggist í tín favn.

O, leið meg tá frá synd og sorg
í hvítum rættferðskrúð
til himmiríkis glæstriborg,
til dýrd í himnabú.

Bjørn Lund 1764. J. Dahl 1925.
Lag: Sl. 227 a og b.

Føroyskur dansur
Ymiskt, ið vit eiga at duga

Ging Gang Goolee, Goolee,
Goolee, Goolee Watcha
Ging Gang Goo Ging Gang Goo
Ging Gang Goolee, Goolee,
Goolee, Goolee Watcha
Ging Gang Goo Ging Gang Goo

Hayla, Hayla Shayla, Hayla Shayla Hayla Ho-o-o!
Hayla, Hayla Shayla Hayla Shayla Hayla Ho-o-o!
Shalawally hallway shalawally shalawally!
Oompah, Oompah, Oompah, Oompah!

V7 (14.-18.02.2022)

556
Á morgni árla vit Guði lova,
sum lærdi okkum so trygt at sova
í Jesu navni um náttartíð
sum børn á armi hjá móður blíð’.

Á morgni sólin í líðum hongur;
og til sítt arbeiði maður gongur;
sum fuglur vítt yvir landið fer,
mín morgunsongur úr hjarta ber.

Á morgni árla av gulli lýsir,
og hugin gleðini inni hýsir;
er sælur dagur, um tárið rann,
tá til Guðs æru tú livdi hann.

So gangi hvør til sítt egna yrki,
og byggi hvør so Guðs hús og kirkju;
tá fært tú eydnu og huga til
at gera gagn, rætt sum Guð tað vil.

Norskur. A.C. Evensen.
Lag: Sl. 19.

Torkils døtur
Kvæði og tekstur

V6 (7.-11.02. og 12.02.2022)

Sálmur 286
Tolin bíða,
trongdir líða,
trongdir líða við dapri lund.
Koma skal fríða –
um bert vit bíða,
um bert vit bíða – summarsins stund

Stundir trongar –
skundir ongar,
skundir ongar – so lívsins lag, –
sól tó sæst stava
á fonn og kava,
á fonn og kava – nær grønkast flag?

Far, lítla dúgva,
royn at flúgva,
royn at flúgva tær handan á,
kanska í nándum
tá berst í hondum,
tá berst í hondum smáurtir at sjá.

Lítla mín dúgva,
royn at flúgva,
royn at flúgva við urt yvir vað. –
Gloppast eitt sindur
steingjandi grindir,
steingjandi grindir, tá gerst tú glað.

Hás 2,11-14. Brorson 1765. J.H.O. Djurhuus.
Lag: Sl. 337.

Fø-sangur:
1-2-75-6-7, 75-6-7, 75-6-7,
1-2-75-6-7, 75-6-7-73!
107-103-102, 107-6-19-27.
17-18-16-15, 13-19-14-17,
19-16-15-11, 8-47!
Hey!

Eitt tvey sjeytifimm seks sjey, sjeytifimm seks sjey, sjeytifimm seks sjey.
Eitt tvey sjeytifimm seks sjey, sjeytifimm seks sjey, sjeytitrý!
Eitthundraðogsjey eitthundraðogtrý eitthundraðogtvey, eitthundraðogsjey seks nítjan tjúgusjey.
Seytjan átjan sekstan fimtan, trettan nítjan fjúrtan seytjan.
Nítjan sekstan fimtan ellivu, átta fýratisjey!
Hey!

Torkils døtur
Kvæði og tekstur

Vallarin heim i garðin fór,
at dansa
úti Torkil fyri honum stóð.
og væl er mær ansað
her vil eg á gólvið fram at dansa,
tó at tú vilt mær lív í vá’,
og væl er mær ansað.

»Hoyr tað, vallarin, eg tali til tín,
sást tú Katrin, dóttir mín’?«

»Já, fullvæl eg hana sá:
í Mariu kirkju var hon ígjár.

Torkil, Torkil, læna mær hús,
eg eri mær so sára sjúk’!«

»Húsini eru til reiði,
um vallarar vóru fleiri.«

»Ása lítla, tendra ljós,
vallarin er til seingjar fús!«

Ása gongur til seingjar,
reiðir undir sjúkum dreingi.

»Ása lítla, sov hjá mær,
silkserkin gevi eg tær!«

»Lat meg fyrst tann serkin sjá,
síðan skal eg tær sova hjá.«

Tá ið hon tann serkin sá,
systur merki kendi hon á.

»Ása lítla, sov hjá mær,
møttulin bláa gevi eg tær!«

»Lat meg fyrst tann møttulin
sjá,síðan skal eg tær sova hjá.«

Tá ið hon tann møttulin sá,
systur merki kendi hon á.

»Ása lítla, sov hjá mær,
eina gullkrúnu gevi eg tær!«

»Lat meg fyrst ta gullkrúnu sjá,
síðan skal eg tær sova hjá.«

Tá ið hon ta gullkrúnu sá,
systur merki kendi hon á.

Ása smeldi hurðar í gátt:
»Vallari, hav nú góða nátt!«

Ása gongur for faðir sín:
»Vallarin’ dripið dóttur tína.«

»Hvør torir mær tey boð at bera?
ella hvør tordi tann gerning at gera?«

»Eg tori tær tey boð at bera,
vallarin tordi tann gerning gera.«

Torkil heitir á sveina tvá:
»Gangið á skóg og kyndið bál!

Gangið á skóg og kyndið bál!
har skal vallarin brenna á.«

Tað var um eina morguntíð,
vallarin brann í grønari líð.

Tað var um eina morgunstund,
vallarin brann á grønari grund.

V5 (31.01.-04.02.2022)

558
Faðir, fylg mær henda dag,
vend til tín mítt sinnalag,
troystaríka trúgv mær gev,
glaðan hug til dagsins strev;
villist eg, so vís mær slóð,
goym øll míni heil og góð,
Faðir, signa land og tjóð!

Mikkjal á Ryggi.
Lag: sum Sl. 219.

Torkils døtur
Kvæði og tekstur

Katrin gongur í rossahús,
at dansa
har loysir hon tann gangara út.
og væl er mær ansað
her vil eg á gólvið fram at dansa,
tó at tú vilt mær lív í vá’,
og væl er mær ansað.



Hon loysir út ein, hon loysir út tvá,
tann besta legði hon saðil á.

Har var eingin knektur hjá,
sjálv legði Katrin boygslið á.

Har var eingin knektur i lund,
sjálv legði Katrin boygslið í munn.

Katrin reið eftir gøtuni fram,
tað glumdi sum hennara gangari rann.

Tá ið hon kom har suður í líð,
møtti henni vallarar trír.

Tá hon kom har skamt ífrá,
møtti henni vallarar tvá.

Tá hon kom har mitt á leið,
møtti henni vallari ein.

»Hoyr tú, Katrin, eg tali til tín,
vil tú vera mítt kvøldarvív?

Hvat vilt tú láta títt unga lív,
heldur enn verða mítt kvøldarvív?«

»Fyrr vil eg láta mítt unga lív,
heldur enn verða títt kvøldarvív.«

Vallarin sínum svørði brá,
hann hjó Katrina i luti tvá.

Har sum hennara blóðið dreiv,
tendraðist ljós á hvørjari leið.

Har sum hennara høvdið lá,
sprakk ein kelda við heiluvág.

Har sum hennara bulurin lá,
reistist ein kirkja við krossi á.

V4 (24.-28.01.2022)

349
Klokkan slær, tíðin fer,
ævin endaleys fyri er;
latum oss tí nýta hvørja stund,
Harranum tæna av hjartans grund,
so finna vegin vit heim!

H. Agerbek um 1850.
Símun av Skarði.
Lag: Sl. 188.

Mær hóvar blómur
mær hóvar summardá
mær hóvar sóljur
mær hóvar heyggjarnar
mær hóvar grúgvuna
tá ið sól er sett.

:/ Rum-di-di-a-di,
rum-di-di-a-di. /:

Torkil eigur sær døtur tvær,
at dansa
leingi á morgni svóvu tær
og væl er mær ansað
her vil eg á gólvið fram at dansa,
tó at tú vilt mær lív í vá’,
og væl er mær ansað.

Tær sova sær so leingi,
til sólin skín á seingir.

Tær sova sær so leingi á dag,
til sólin skín á seingjarstað.

Torkil gongur til búðar,
vekir upp døtur prúðar.

»Statt upp, Katrin dóttir mín,
kirkjumaður bíðar tin!«

»Vil hann ikki bíða,
bið hann undan ríða!«

Katrin setist á seingir,
klæðist væl og leingi.

Hon fór i ein silkiserk,
níggju moyggja handaverk.

Uttan yvir møttulin blá,
gull eftir hvørjum seymi lá.

Katrin setist á songarstokk,
hon fór í ein skarlakssokk.

Skarlakssokk við búgvin skó,
hvítar hendur í vatni tvó.

Hon tók til sín góða gullkamb,
kembur sítt hár við silkiband.

Kembur sítt hár við silki smá,
gullkrúnu setir hon omaná.

V3 (17.-21.01.2022)

82
Ver vælkomið, Harrans ár,
sum ber fagnaðarboð!
Jólanátt, tá Guðs orð fór í hold,
varð ljósið úr erva birt upp á fold.
Vælkomið nýár! Væl vær fagnum tær.

Ver vælkomið, Harrans ár,
sum ber fagnaðarboð!
Páskamorgun, tá Krist reis úr grøv,
tá sigraði lívið um lond og høv.
Vælkomið nýár! Væl vær fagnum tær.

Ver vælkomið, Harrans ár,
sum ber fagnaðarboð!
Hvítusunnu tá var tað so brátt,
at andin gav veraldar veikleika mátt.
Vælkomið nýár! Væl vær fagnum tær.

Ver vælkomið, Harrans ár,
sum ber fagnaðarboð!
Harrans ár, ið ger hjørtuni glað,
nú ber okkum gleði hvønn Harrans dag.
Vælkomið nýar! Væl vær fagnum tær.

Gamal danskur sálmur.
Grundtvig 1849. G. Bruun.
Lag: Sl. 361.

Torkils døtur
Kvæði og tekstur

V2 (10.-14.01.2022)

532
Ver vælkomið, Harrans ár,
fegin fagna vit tær!
Sannleiks Guð, lat títt heilaga orð
vera ljósið og lívið hjá okkum í norð!
Vælkomið nýár, ver vælkomið her!

Ver vælkomið, Harrans ár,
fegin fagna vit tær!
Náðar Guð, lat títt sólskin í vár
oss veita á markini grøði í ár!
Vælkomið nýár, ver vælkomið her!

Ver vælkomið, Harrans ár,
fegin fagna vit tær!
Friðar Guð, gevi landinum við
til framgongd og bata tín lívssæla frið!
Vælkomið nýár, ver vælkomið her!

Ver vælkomið, Harrans ár,
fegin fagna vit tær!
Faðir-Guð, oss til gleði og gagn
lat nýárið líða í Jesu navn!
Vælkomið nýár, ver vælkomið her!

Grundtvig 1849. H.D. Petersen.
Lag: sum Sl. 361.

Torkils døtur

V49 (6.-10. des. 2021)

Eitt fjós og ein krubba, ein koddi av strá,
so skirvið var beðið, har frelsarin lá.
Men stjørnan á himni, so vøkur og von,
ber kvøðu til nýfødda lítla Guds son.

Og einglarnir syngja hitt heilaga lag,
og náttin hon hvørvur og verður til dag.
Nú myrkrið er farið, og ljóst er í lon,
vær tøkkum tí harra, sum gav oss sín son.

At lívbjarga okkum úr vanda og neyð,
so vit kunnu liva, tá vit eru deyð.
Eg síggi, hann smírist bak stjarnanna fjøld,
Har savnar hann børn síni øld eftir øld.

V48 (29. nov. – 3. des. 2021)

Nr. 4

V47 (22.-26.11.2021)

Sálmur nr. 544

Tíðin rennur sum streymur í á,
títt munnu bylgjurnar falla;
lítlum báti rekist eg á,
áraleysur at kalla.

Hvør ein løta og hvør ein stund
at stóra fossinum dregur;
treingist mítt hjarta, tyngist mín lund,
hvar er úr neyðini vegur?

Hvør hevur vinur vilja og mátt
at bjarga mær til landa?
Allir teir eru á líkan hátt
staddir sum eg í vanda.

Ein hevur vinurin vilja og mátt
at bjarga mær frá grandi;
Jesus kann føra mín lítla bát
trygt at himnasandi.

Tíðin rennur sum streymur í á
fram í Harrans navni!
Lítlum báti eri eg á, –
himnastrond fyri stavni.

Fr. Petersen 1892.
Lag: Sl. 332 a og b.

Vit arbeiða áfram við Revinum Reyða:

Revurin reyði

Vit læra okkum eisini enska bókstavaraðið:

…aðrir barnasagnir eru á hesi slóð.

V46 (15.-19.11.2021)

495
Bert ein dag, eitt bil í senn eg fái.
Ríka troyst til stirda sál og ond!
Hví nú stúra? Lít á Harrans náði,
alt jú hvílir í Guðs Faðirs hond.
Hann, sum alt mítt ber í faðirbarmi,
hvønn ein dag á fold mær senda vil
partin mín av frøi og av harmi,
sum eg júst man treingja til.

Hann mær nær vil allar dagar vera
veita náði mær til hvørja tíð,
hvørja tunga stúran hann vil bera.
«Kraft og ráð», so eru orð hans blíð.
Hann vil verja hvørt eitt barn sítt kæra,
metta sálir við sítt náðiborð.
»Sum tín dagur skal tín styrki vera«*
so hans lyftiríku orð.

Hjálp mær tá at líta trygt við vissu
bert á tíni lyfti, Harri kær,
so ei trúar djúpa frið eg missi,
sum títt orð bar mínum hjarta nær!
Vil í lund mær stúran taka ráðið,
veit mær styrk av tíni faðirhond;
bert ein dag, eitt bil í senn eg fái,
takkar stillan eyðmjúk ond!

5 Mós 33,25.
Lina Sandell 1865. J. Nolsøe.
Lag: Sl. 21.

Revurin reyði

Early one morning

V45 (8.-12.11.2021)

305
Leið meg Guð, á lívsins veg,
lær meg dýrt at elska teg,
elska teg av heilum mátt’,
unna granna mínum gott.

Faðir, veit mær fasta trú,
fremsta álit mítt ver tú,
fastan halt meg tær íhjá,
fellur enn mær verðin frá.

Legg mær vón í veikan barm,
vón, sum lættir sorg og harm;
gongst mær illa, gongst mær væl,
takkarsongur ljóða skal.

Hugmóðs tankar úr mær rek,
vís mær gløgt mítt egið brek;
fals og øvund, hatska trá,
kæri faðir, halt mær frá.

Lat meg vinna sálarfrið
og tann gleim, sum varir við;
tá mítt hjarta meir ei slær,
himnakrúnu gev tú mær.

Mikkjal á Ryggi.
Lag: Sl. 208 a og b.

Í dalinum ein smátta lá

Three blind mice

Three blind mice,
three blind mice.
See how they run,
see how they run!

They all ran after
the farmer´s wife,
who cut off their tails
with a carving knife.

Did you ever see
such a sight in your life
as three blind mice?

V44 (1.-5.11.21)

522

Guð, ger meg til eitt lítið ljós
um lívsins stutta skeið;
sum hjálpir teim á rætta kós,
ið viltust burt av leið.

Guð, ger meg til eitt blomstur blítt,
sum brosar øllum mót,
sum tekur bæði kalt og lýtt
við tol á síni rót.

Guð, ger meg til eitt signað lag,
sum lívgar hug og sál,
sum birtir sól og summardag
og doyvir storm og bál.

Guð, ger meg til ein sterkan stav
at styðja veikar væl,
hjálp, at tað ljós, sum tú mær gav,
eg nýti, sum eg skal.

Guð, ger mær lyndi reint og ljóst
við halgum sálmalag
at bera troyst í stúrin bróst
og gera syrgin glað.

Matthías Jochumsson. Mikkjal á Ryggi.
Lag: Sl. 92.

Meistari Jakob

Ísland:
Meistari Jakob, meistari Jakob,
sefur þú, sefur þú?
Hvað slær klukkan, hvað slær klukkan?
Hún slær þrjú, hún slær þrjú.

Føroyar:
Sov ei longur, sov ei longur
Bróðir Jón, bróðir Jón!
Morgunklokkur ringja, morgunklokkur ringja,
Ding, ding, dong, ding, ding, dong!

Danmark:
Mester Jacob, mester Jacob,
sover du, sover du?
Hører du ej klokken, hører du ej klokken?
Bim bam bum, bim bam bum!

Svøríki:
Broder Jakob, broder Jakob
sover du, sover du?
Ring til ottesången, ring til ottesången,
Bing bang bång, bing bang bång.

Finnland:
Jaakko kulta, Jaakko kulta,
herää jo, herää jo!
Kellojasi soita, kellojasi soita.
Pim, pam, pom, pim, pam, pom!

England:
Are you sleeping, are you sleeping,
brother John, brother John?
Morning bells are ringing, morning bells are ringing
Ding dang dong, ding dang dong!

Týskland:
Bruder Jakob, Bruder Jakob
Schläfst du noch, schläfst du noch?
Hörst du nicht die Glocken, hörst du nicht die Glocken
Ding, ding, dong, ding, ding, dong.

Frakland:
Frère Jacques, frère Jacques
Dormez-vous, dormez-vous
Sonnez les matines, sonnez les matines,
Din, din, don, din, din, don!

V43 (25.-29.10.21)

69
Jesus, kom og ver hjá mær,
aldri lat meg sleppa tær,
tak í mínum hjarta búgv,
gev mær vón og gev mær trúgv.

Allur hugur er til tín,
eina tú ert gleði mín;
ongan kennir sinnið frið
uttan tann, tú kemur við.

Verøld eigur einki ráð,
ið kann stilla hjartans trá;
men um tú mær verður nær,
hjartað alla sælu fær.

Johan Scheffler 1657. J. Dahl 1914.
Lag: sum Sl. 180.

Fyri allar gávur lær at siga takk
Mong tey klaga um veður og vind.
Onnur klaga um klæðir og mat.
Men eg vil ikki vera ein av teim,
milliónir ei hava mat og heim.

Fyri allar gávur lær at siga takk.
Fyri allar gávur lær at siga takk.
Mong droyma bert um tað,
sum vit njóta dag um dag.
Fyri allar gávur lær at siga takk.

Mong tey klaga um útsjónd og vekt.
Onnur klaga um arbeiði og løn.
Men eg vil ikki vera ein av teim,
milliónir ei hava mat og heim.

Fyri allar gávur lær at siga takk.
Fyri allar gávur lær at siga takk.
Mong droyma bert um tað,
sum vit njóta dag um dag.
Fyri allar gávur lær at siga takk.


Orð og lag: Arne Høglund
Týtt: Hanus Hansen

Cockles and mussels
In Dublin’s fair city,
Where the girls are so pretty,
I first set my eyes on sweet Molly Malone,
As she pushed her wheelbarrow
Through streets broad and narrow,
Crying, “Cockles and mussels, alive, alive oh”!

Alive, alive oh! Alive, alive oh!
Crying, “Cockles and mussels, alive, alive oh”!


Now she was a fishmonger,
And sure t’was no wonder,
For so were her mother and father before.
And they each wheeled their barrow,
Through streets broad and narrow,
Crying, “Cockles and mussels, alive, alive oh”!

Alive, alive oh! Alive, alive oh!
Crying, “Cockles and mussels, alive, alive oh”!


She died from a fever,
And no-one could save her,
And that was the end of sweet Molly Malone.
Now her ghost wheels her barrow,
Through streets broad and narrow,
Crying, “Cockles and mussels, alive, alive oh”!

Alive, alive oh! Alive, alive oh!
Crying, “Cockles and mussels, alive, alive oh”!

V42 (18.-22.10.21)

556
Á morgni árla vit Guði lova,
sum lærdi okkum so trygt at sova
í Jesu navni um náttartíð
sum børn á armi hjá móður blíð’.

Á morgni sólin í líðum hongur;
og til sítt arbeiði maður gongur;
sum fuglur vítt yvir landið fer,
mín morgunsongur úr hjarta ber.

Á morgni árla av gulli lýsir,
og hugin gleðini inni hýsir;
er sælur dagur, um tárið rann,
tá til Guðs æru tú livdi hann.

So gangi hvør til sítt egna yrki,
og byggi hvør so Guðs hús og kirkju;
tá fært tú eydnu og huga til
at gera gagn, rætt sum Guð tað vil.

Norskur. A.C. Evensen.
Lag: Sl. 19.

Sanna, sannanina,
sanna, sanna, sanna.
Sanna, sannanina,
sanna, sanna, sanna.
Sanna, sanna, sanna sannanina,
sanna, sanna, sanna.
Sanna, sanna, sanna sannanina,
sanna, sanna, sanna.

V40 (4.-8.10.21)

19 Nú takkið Guði øll
við hjarta, munni, hendi,
sum signing sína oss
frá móðurlívi sendi;
alt tað, sum her í verð
oss fyri neyðum var,
og barnakor við Krist’
hans miskunn at oss bar.

2. Hin góði, ríki Guð
oss ævi vára fái
lív, gleði, treyst og frið
og signing, lívd og náði,
hann hjálpi oss hvønn dag
í náðini at stá
og náðiløn hjá sær
um tíð og ævi fá.

3. Lov veri, prís og dýrd
tær faðir, syni, anda,
tríeinur Guð tú ert,
ið bjargar oss úr vanda;
eyðmjúkiliga tær
vit bera lovsong nú,
so veiti tú oss styrk,
grundfest tú vára trú.
M. Rinckart 1636. Danskur 1740.
G. Bruun.Lag: Sl. 253 a, b og c. 

Grækaris Grashøvd

Grækaris, Grækaris, Grækaris Grashøvd
hann hevur ein hava á høvdinum,
Grækaris, Grækaris, Grækaris Grashøvd
hann hevur ein hava á høvdinum,
eg minnist tað, sum tað var í gjár,
Grækaris fylti 30 ár,
hann feldi 179 tár,
tí, á høvdinum var ikki eitt tað einasta hár,
Grækaris, Grækaris, Grækaris Grashøvd
hann hevur ein hava á høvdinum,
Grækaris, Grækaris, Grækaris Grashøvd
hann hevur ein hava á høvdinum.
/:Hvussu kann hann hava ein hava á høvdinum,
hava á høvdinum, hava á høvdinum:/

Grækaris vildi ikki hava einki hár,
so hann setti seg at hugsa í fleiri, fleiri ár
hann hugsaði so leingi, at heilin bleyv til mold,
hann hugsaði hansara heila til mold,
upp úr heilanum úr mold vaks grasið grønt,
á høvdinum hjá Grækarisi grasið grønt
har eru trøð og blómur og eisini dýr,
á høvdinum hjá Grækarisi standa fleiri kýr
/:Hvussu kann ein kúgv standa á høvdinum,
standa á høvdinum, standa á høvdinum:/

Brúka høvdið hugsa teg um,
kúgvin stendur á beinunum,
dýrini standa á beinunum,
í havanum á høvdinum hjá Grækaris Grashøvd,
Grækaris, Grækaris, Grækaris Grashøvd
hann hevur ein hava á høvdinum
Grækaris, Grækaris, Grækaris Grashøvd
hann hevur ein hava á høvdinum
/:Eg vil eisini hava ein hava á høvdinum,
hava á høvdinum, hava á høvdinum:/

Per Spelmann

Per spelmann, han hadde ei einaste ku,
Per spelmann, han hadde ei einaste ku,
Han bytta bort kua, fekk fela igjen
Han bytta bort kua, fekk fela igjen
“Du gamle go’e fiolin, du fiolin,
Du fela mi!”

Per spelmann, han spelta,
Aa fela hu laat!
Per spelmann, han spelta,
Aa fela hu laat!
Saa gutterne dansa’,
Aa jenterne graat.
Saa gutterne dansa’,
Aa jenterne graat.
“Du gamle go’e fiolin, du fiolin,
Du fela mi!”

Aa um eg vert gammal
Som mose paa tre,
Aa um eg vert gammal
Som mose paa tre,
Saa aldrig eg bytta burt
Fela i fe.
Saa aldrig eg bytta burt
Fela i fe.
“Du gamle go’e fiolin, du fiolin,
Du fela mi!”


V39 (27.09.-01.10.2021)

349
Klokkan slær, tíðin fer,
ævin endaleys fyri er;
latum oss tí nýta hvørja stund,
Harranum tæna av hjartans grund,
so finna vegin vit heim!

H. Agerbek um 1850.
Símun av Skarði.
Lag: Sl. 188.

C G F C
Dunnuungin Pætur Johannes Mikal
C G E Am
royndi at svølgja ein grindahval,
D G
tí at hann var so svangur,
F G C G
men hvalurin var ov langur.

Hvalurin upp úr sjónum sprakk,
og Pætur Johannes Mikal hann hvakk
so illa at hann misti takið
og doyði í berum raki.

Gvagg, gvagg, gvagg…

Come back Liza

Every time I’m away from Liza
Water come to me eye
Every time I’m away from Liza
Water come to me eye

Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye
Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye

I remember when love was new
Water come to me eye
There was one, but now there’s two
Water come to me eye

Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye
Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye

When the evening starts to fall
Water come to me eye
I need to hear my Liza’s call
Water come to me eye

Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye
Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye

Standing there in the marketplace
Water come to me eye
Soon I’ll feel her warm embrace
Water come to me eye

Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye
Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye

In the shadow I stand a while
Water come to me eye
Soon I’ll see my Liza’s smile
Water come to me eye

Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye
Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye

V38 (20.-24.09.2021)

558
Glyvra kirkja
Faðir, fylg mær henda dag,
vend til tín mítt sinnalag,
troystaríka trúgv mær gev,
glaðan hug til dagsins strev;
villist eg, so vís mær slóð,
goym øll míni heil og góð,
Faðir, signa land og tjóð!

Mikkjal á Ryggi.
Lag: sum Sl. 219.

Syngja sama lag

Um eg nú seti meg hjá tær,
vilt tú so syngja fyri mær,
tí mær leingist so at hoyra teg,
siga tú enn elskar meg.

Ongantíð tú sigur meir,
kom babba góði balla meg
sig mær eina søgu og signa meg,
Jesuspápi verjir teg og einglar teir.

Hjarta mínum leingist so
at finna inn til tín,
lítli eingil mín syng fyri mær
sig mær títt goymistað,
so eg kann finna inn
skilja tínar tankar, sig mær, hví tú goymir teg
eg vil so fegin tað,
at tú og eg vit syngja sama lag.

Babba kom og set teg her,
og eg skal syngja fyri tær
um eitt lítið hjarta, sum er mær nær,
eingin er sum tú í hesi verð.

Í huga mínum altíð tú,
so tá eg tekni, tekni eg
lítla heita hjarta, sum lærir meg,
og vita skalt tú, at eg elski teg.

Hjarta mínum leingist so
at finna inn til tín,
lítli eingil mín syng fyri mær
sig mær títt goymistað,
so eg kann finna inn
skilja tínar tankar, sig mær, hví tú goymir teg
eg vil so fegin tað,
at tú og eg vit syngja sama lag.

(…at tú og eg vit syngja sama lag.)

(…at tú og eg vit syngja sama lag.)

Malaika
YouTube

:/: Malaika, nakupenda Malaika :/:
Angel, I love you angel

Nami nifanyeje, kijana mwenzio
What am I to do, A youth like you

:/: Nashindwa na mali sina, we,
Ningekuoa Malaika :/:
I am defeated and without wealth oh
I would have married you, angel


:/: Kidege, hukuwaza we kidege :/:
Little bird, I think of you Birdie

Nami nifanyeje, kijana mwenzio
What am I to do. A youth like you

:/: Nashindwa na mali sina, we,
Ningekuoa we Kidege :/:
I am defeated and without wealth oh
I would have married you Birdie

:/: Pesa zasumbua roho yangu :/:
Money. Troubles my soul

Nige kuowa Kidege, Nige kuowa Dada
I would have married your Birdie, I would have married you Sister

:/: Nashindwa na mali sina, we
Ninge kuowa Malaika :/:
I am defeated and I have no wealth oh
I would have married you, Angel

V37 (13.-17.09.2021)

522

Guð, ger meg til eitt lítið ljós
um lívsins stutta skeið;
sum hjálpir teim á rætta kós,
ið viltust burt av leið.

Guð, ger meg til eitt blomstur blítt,
sum brosar øllum mót,
sum tekur bæði kalt og lýtt
við tol á síni rót.

Guð, ger meg til eitt signað lag,
sum lívgar hug og sál,
sum birtir sól og summardag
og doyvir storm og bál.

Guð, ger meg til ein sterkan stav
at styðja veikar væl,
hjálp, at tað ljós, sum tú mær gav,
eg nýti, sum eg skal.

Guð, ger mær lyndi reint og ljóst
við halgum sálmalag
at bera troyst í stúrin bróst
og gera syrgin glað.

Matthías Jochumsson.
Mikkjal á Ryggi.
Lag: Sl. 92.

Vinir eru reyða gull

Øllum tørvar vinarbond
Gott at hava vin í nánd
Ein ið aldrin sigur nei
Ein ið fylgir tær á leið

Vinir lýsa upp tín dag
Vilja verja teg
Deila tínar dreymar
Og gloyma sjálvan seg

Vinir eru reyðagull
Uttan teir fert tú á rull
Vinir eru reyðagull
Ah ja Ah ja

Tømið eina vinarskál
Leskið tykkar sinn og sál
Um so eydnan flýggjar burt frá tær
Vinurin er altíð har

Rættir vinir fylgja við
Eru altíð tær við lið
Vinir kanst tú líta á
Tá øll onnur falla frá

Tá tær tørvar frið í sál
Tiga teir við tær
Vinir eru har í ódn
Og tá sólin sær

Vinir eru reyðagull
Uttan teir fert tú á rull
Vinir eru reyðagull
Ah ja Ah ja

Tømið eina vinarskál
Leskið tykkar sinn og sál
Um so eydnan flýggjar burt frá tær
Vinurin er altíð har

Og tá tín fótur snávar á
Og tín megi horvin er
Tá er vinur tín tær hjá
Hann teg fram á vegnum ber

Vinir eru reyðagull
Uttan teir fert tú á rull
Vinir eru reyðagull
Ah ja Ah ja

Vinir eru reyðagull
Uttan teir fert tú á rull
Vinir eru reyðagull
Ah ja Ah ja

Tømið eina vinarskál
Leskið tykkar sinn og sál
Um so eydnan flýggjar burt frá tær
Vinurin er altíð har

Um so eydnan flýggjar burt frá tær
Vinurin er altíð har

This is the way

V36 (6.-10.09.2021)

391
Minst til at biðja Faðirvár,
minst til at signa teg;
tá sendir Harrin eingil sín
at hjálpa tær á veg.

2. Og Harrans góðska fylgir tær,
ið hvar tín fótur fer,
og eingilin við tína lið
tær altíð góður er.

3. Á songarstokki situr hann
og signar svøvnin tín;
hann gevur tær ein ljósan dreym
og leiku fríð og fín.

4. Og grætur tú, hann kínir tær
og turkar tíni tár –
tí skalt tú altíð signa teg
og biðja Faðirvár.

H.A. Djurhuus.
Lag: sum Sl. 254.

Burtur á heiði

Burtur á heiði, hvar fuglurin syngur,
har vaksa brobber, har veksur lyngur,
har er korki og javni.
Har er tað, menninir torvið skera,
og konufólkini tað burtur bera.
Hevur tú verið har, navni?

Har veit eg eitt so lítið reiður;
fýra ungar fuglurin eigur,
teir eru naknir og smáir,
djúpt í reiðrið teir bora seg niður,
tá ið teir vaksa, pápi mín sigur,
gerast teir brúnir og gráir.

Burtur á heiði neytini ganga –
har er ein tarvur, ið vanur er at stanga,
hann er reyður og hvítur.
Øll ræðast hann uttan pápi og Pætur,
ið mangan hevur havt á honum fatur
og eigur hundin, ið bítur.

Og ein lítlan putt, sum eg eigi,
hann skal eg hava burtur á heiði,
líka sum menninir plaga;
so torir tarvurin einki at gera.
Vilt tú við mær í ferðini vera,
navni mín, burtur í haga?

Hine ma tov uma nayim
shevet achim gam yachad.
Hine ma tov uma nayim
shevet achim gam yachad.

Hine ma tov
shevet achim gam yachad.
Hine ma tov
shevet achim gam yachad.

V24 (14.-18.06.2021)

390 Himnafaðir vár, vit biðja:
Heilagt verði navnið títt,
til oss komi, verði friðað
ríkið títt so stórt og frítt

Verði vilji tín, Guð faðir,
sum í himli so á jørð,
gev oss dagligt breyð hvønn dagin,
metta øll, sum sita sør.

Fyrigev tú skuldir várar,
góði Faðir, gev tín frið,
tá ið granni okkum sárar,
glað vit fyrigeva við.

Lat ei freisting okkum villa
syndaløtt vit eru øll –
halt tú okkum frá tí illa,
lat oss standa stinn sum fjøll.

Sterki Guð, tú okkum leiðir,
ríki tínum valdar tú,
heiðurin tú ævigt eigur,
amen, prís tær veri nú!

Matt 6,9
Gunnar Dahl-Olsen úr donskum.
Lag: Sl. 138.

Eg banki, eg buki
eg smíði ein bil.
Eg sagi, eg negli,
eg brúki mítt skil.

Eg smyrji, eg máli
í kátasta lag.
Nú starti eg bilin,
hann rýkur av stað.

Hvis du ser en krokodille i dit badekar,
ska’ du ikke være bange for den er så rar,
hvis du gi’r den en kop kaffe og en go’ cigar!

Hvis der sidder en gorilla i dit cykelskur,
ska’ du bare ta’ det roligt, den bli’r ikke sur,
når den får et par bananer og en cykeltur.

Hvis der ligger en løve på dit skrivebord,
ska’ du ikke løbe ud og si’ det te’ din mor.
Når du klapper den på ryggen, gør den ikke spor.   

V23 (7.-11.6.2021) Sálmarnir eru til summarguðstænastuna.

555 Nú skínur sólin bjarta

Nú skínur sólin bjarta og gyllir fjøll og líð,
hon lívgar blómurnar á foldum vaksa;
nú gleðast baldursbráin og smæran so fríð,
og fuglar úr reiðrunum nú flagsa.

Og títlingurin lítli nú syngur morgunsong,
til dagsins yrki fer hann nú so lættur,
og tó hann flýgur víða um bygdir og um ong,
hann vitjar til ungar sínar aftur.

Mítt eyga hevur notið ein tryggan góðan blund,
í Harrans hond so søtt eg havi sovið.
Guðs undurverk eg skoði í hesi morgunstund;
við songi eg Guði mínum lovi.

Tøkk fyri, at tú hevur, mín kæri, góði Guð,
mær givið evni til títt verk at skoða;
fylg mær og ver tú hjá mær, tá eg nú fari út,
nú sólin í fjøll og líð man roða.

Símun av Skarði 1907.
Lag: Sl. 250.

705 Mána og sól

Mána og sól,
veður og vind
og blómur og børn skapaði Guð.
Himin og jørð
alt eigur hann,
Harranum vilja vit takka.
Harri, vit takka tær,
Harri, vit prísa tær.
Harri, vit syngja títt heilaga navn.

Jesus á fold
livdi sítt lív
og doyði for oss,
livir í dag,
ja, hann er her,
ja, hann er her,
Harranum vilja vit takka.
Harri, vit takka tær.
Harri vit prísa tær.
Harri, vit syngja títt heilaga navn.

Andi tín, Guð,
uggari vár,
so livandi er,
ber okkum boð
gjøgnum øll ár
um tína náð.
Harranum vilja vit takka.
Harri, vit takka tær,
Harri vit prísa tær.
Harri, vit syngja títt heilaga navn.

Britt G. Hallquist 1973, Holger Lissner 1978, Alexandur Kristiansen
Lag: Egil Hovland 1974

53 Ongum er so trygt

Ongum er so trygt at fara
sum Guðs lítla barnaskara,
fugli ei í leyvi fjøldum,
stjørnu ei í himnatjøldum.

Harrin er á Sions fjøllum
vernd og skjøldur fólki øllum,
vil teim miskunnsamur vera
og á faðirørmum bera.

Eingin eydna, eingin vandi
slíta av skal barnabandið.
Hann sum vinur ber av øðrum,
veit um alt í øllum førum.

Hann øll hár á høvdi telur,
hann hvørt tár úr eyga fjelur,
okkum føðir, okkum klæðir,
gleðir, um so sorgin bagir.

Hvat hann tekur, hvat hann gevur,
faðirs hjartalag hann hevur,
og hans vilji er hin sami:
barnsins sanna gagn og frami.

Væl tær veri, lítla skara,
Jákups Guð teg væl skal varða;
honum, sum fekk megi alla,
fíggindar til jarðar falla.

Og tá her er farin dagur,
neyð er lokin, tagna klagur,
børn øll síni rødd hans kallar
heim til gleði ævir allar.

Lina Sandell 1856. J. Dahl 1937.
Lag: Sl. 268.

522 Guð ger meg til eitt lítið ljós

Guð, ger meg til eitt lítið ljós
um lívsins stutta skeið;
sum hjálpir teim á rætta kós,
ið viltust burt av leið.

Guð, ger meg til eitt blomstur blítt,
sum brosar øllum mót,
sum tekur bæði kalt og lýtt
við tol á síni rót.

Guð, ger meg til eitt signað lag,
sum lívgar hug og sál,
sum birtir sól og summardag
og doyvir storm og bál.

Guð, ger meg til ein sterkan stav
at styðja veikar væl,
hjálp, at tað ljós, sum tú mær gav,
eg nýti, sum eg skal.

Guð, ger mær lyndi reint og ljóst
við halgum sálmalag
at bera troyst í stúrin bróst
og gera syrgin glað.

Matthías Jochumsson. Mikkjal á Ryggi.
Lag: Sl. 92.

Vinir eru reyða gull

Øllum tørvar vinarbond
Gott at hava vin í nánd
Ein ið aldrin sigur nei
Ein ið fylgir tær á leið
Vinir lýsa upp tín dag
Vilja verja teg
Deila tínar dreymar
Og gloyma sjálvan seg

Vinir eru reyðagull
Uttan teir fert tú á rull
Vinir eru reyðagull
Á ja, á ja

Tømið eina vinarskál
Leskið tykkar sinn og sál
Um so eydnan flýggjar burt frá tær
Vinurin er altíð har

Rættir vinir fylgja við
Eru altíð tær við lið
Vinir kanst tú líta á
Tá øll onnur falla frá
Tá tær tørvar frið í sál
Tiga teir við tær
Vinir eru har í ódn
Og tá sólin sær

Vinir eru reyðagull
Uttan teir fert tú á rull
Vinir eru reyðagull
Á ja, á ja

Tømið eina vinarskál
Leskið tykkar sinn og sál
Um so eydnan flýggjar burt frá tær
Vinurin er altíð har

Og tá tín fótur snávar á
Og tín megi horvin er
Tá er vinur tín tær hjá
Hann teg fram á vegnum ber

Vinir eru reyðagull
Uttan teir fert tú á rull
Vinir eru reyðagull
Á ja, á ja

Vinir eru reyðagull
Uttan teir fert tú á rull
Vinir eru reyðagull
Á ja, á ja

Tømið eina vinarskál
Leskið tykkar sinn og sál
Um so eydnan flýggjar burt frá tær
Vinurin er altíð har
Um so eydnan flýggjar burt frá tær
Vinurin er altíð har

___ ___ ___ ___ ___

V22 (31/5-4/6.2021)

556 Á morgni árla vit Guði lova,
sum lærdi okkum so trygt at sova
í Jesu navni um náttartíð
sum børn á armi hjá móður blíð’.

2. Á morgni sólin í líðum hongur;
og til sítt arbeiði maður gongur;
sum fuglur vítt yvir landið fer,
mín morgunsongur úr hjarta ber.

3. Á morgni árla av gulli lýsir,
og hugin gleðini inni hýsir;
er sælur dagur, um tárið rann,
tá til Guðs æru tú livdi hann.

4. So gangi hvør til sítt egna yrki,
og byggi hvør so Guðs hús og kirkju;
tá fært tú eydnu og huga til
at gera gagn, rætt sum Guð tað vil.

Norskur. A.C. Evensen.Lag: Sl. 19.

Ein firvaldur í góðum lag
fleyg heim av mýru summardag
og vildi flugu hitta.
Hann hevði frætt og fregnað tað,
at hon var fjóði fitta.

Hann setti seg á køstagarð.
Í stundini var flugan har:
»Hvør trevil á tær skínur,
og onkur hevur bustað tær.
Hvat vilt tú her so fínur? «

»Eg komi her at hitta teg,
og vilt tú ikki eiga meg
og fylgja mær í mýru
tá døggin fellur, flákri eg
um sóljukopp og sýru.

Mítt lív er leikur, frítt og bjart,
og um tú saman við mær vart,
nógv bjartari tað gjørdist;
tí sníðið títt tað er mær kært,
av tí eg higar førdist.«

Men flugan svarar fyri seg:
»Nei, eg vil ikki eiga teg,
eg rúki røst av tvøsti.
Far burtur frá mær, flúgv tín veg,
tú unnast ei í køsti.«

Firvaldur gjørdi, sum hon beyð,
hann aftur heim í mýru fley;
Tó sárur gjørdist tokkin.
Men flugan hevði onga neyð –
hon fór til grindalokkin.

Tí líka børn tey leika best,
tað vita fólk og flugur flest,
og slíkt er gott at vita;
tí hann man altíð missa mest,
íð annað fram vil flyta.

Ein grindalokkur hann er so,
at fluguni hann sendir boð;
tey liva ei av sýrum.
Firvaldur sýgur smæru, og
hann unast best á mýrum.

Hine ma tov uma nayim
shevet achim gam yachad.
Hine ma tov uma nayim
shevet achim gam yachad.

Hine ma tov
shevet achim gam yachad.
Hine ma tov
shevet achim gam yachad.

V20 (17.-21.05.2021)

Klokkan slær, tíðin fer,
ævin endaleys fyri er;
latum oss tí nýta hvørja stund,
Harranum tæna av hjartans grund,
so finna vegin vit heim!

H. Agerbek um 1850.
Símun av Skarði.
Lag: Sl. 188.

Sjórænarar í Føroyum

Vit eru stórir, vit eru sterkir
vit hava træbein og skegg
vit hava klaff fyri eyga
og vit berjast til okkara deyða

Ein dag vit løgdu út frá landi
vit skuldu út at finna gull
vit funnu steinar og gamlar fliður
og so var kistan full

Vit eru sjórænarar, sum ferðast her í Føroyum
sjórænarar, sum ferðast her í Føroyum
Hey, tju bang
Hey, tju bang

Vit heysa flaggið og stevna aftur
út í ta stóru verð
vit leita aðrar og betri leiðir
tí lítið vit funnu her

Vit eru sjórænarar, sum ferðast her í Føroyum
sjórænarar, sum ferðast her í Føroyum
Hey, tju bang
Hey, tju bang

Ja, vit eru stórir, vit eru sterkir
vit hava træbein og skegg
vit hava klaff fyri eyga
og vit berjast til okkara deyða

Vit eru sjórænarar, sum ferðast her í Føroyum
sjórænarar, sum ferðast her í Føroyum
Hey, tju bang
Hey, tju bang

Orð: Jacobina Hansen, Anna Olsen og Terji Rasmussen
Lag: Terji Rasmussen

17. mai er norskur tjóðardagur.

Norski tjóðsangurin

V19 (10.-12.05.2021)

705 Mána og sól

Mána og sól,
veður og vind
og blómur og børn
skapaði Guð.
Himin og jørð
alt eigur hann.
Harranum vilja vit takka.

Harri, vit takka tær.
Harri, vit prísa tær.
Harri, vit syngja títt heilaga navn.

Jesus, á fold
livdi sítt lív
og doyði for oss,
livir í dag,
ja, hann er her,
ja, hann er her.
Harranum vilja vit takka.

Harri, vit takka tær.
Harri, vit prísa tær.
Harri, vit syngja títt heilaga navn.

Andi tín, Guð,
uggari vár,
so livandi er,
ber okkum boð
gjøgnum øll ár
um tína náð.
Harranum vilja vit takka.

Harri, vit takka tær.
Harri, vit prísa tær.
Harri, vit syngja títt heilaga navn.

Tango-kettan

Eg eigi eina kettu við longum hvítum hala,
og tá vit bæði spæla, hon sigur bara: mjav!
Hon sleikir sær og murrar, og aldri er hon ill!
Tað er bert, tá hon dansar, at hon verður vill!

Mín ketta dansar tango, tango, tango.
Hon dansar sum ein drottning, so vøkur og so fín.
Hon dansar altíð tango, tango, tango,
og hon er verðins fittasta, lítla ketta mín!
Mijav!

Maria hevur fuglar, og Karin hevur hundar,
og Per sær altíð skundar, tá hesturin skal inn.
Øll djór tey eru stuttlig, men um tú spyrst meg hví,
eg elski mína kettu? Ja, so er tað tí:

Mín ketta dansar tango, tango, tango.
Hon dansar sum ein drottning, so vøkur og so fín.
Hon dansar altíð tango, tango, tango,
og hon er verðins fittasta, lítla ketta mín!
Mijav!

Eitt sirkus kom og spurdi, um kettan var til sølu!
Eg gjørdi eina gølu, tí kettan er jú mín.
Tú heldur at eg lúgvi!  Tað síggi eg á tær,
men tú kanst bara koma heim til mín við mær!

Mín ketta dansar tango, tango, tango.
Hon dansar sum ein drottning, so vøkur og so fín.
Hon dansar altíð tango, tango, tango,
og hon er verðins fittasta, lítla ketta mín!
Mijav!

Týtt úr donskum hevur Pauli í Sandagerði

Blómubilur

D        G      D               Bm
Hagin eigur nógv sum grør,

Em     F#m   G6
Aalt so vakurt er,

G6      A      D     Bm
beiggi mín í báti rør

Em       A          D B7
ský um himmal fer.

Em       A          D
ský um himmal fer.

Geri mær ein lítlan bil,
her eg siti sjálv,
róðrið er einsummardá,
krákuber til hjól
krákuber til hjól.

Nummarplátan er eitt blað,
takið er bert gras,
so er tað motorurin,
nei, tað er bert fjas
nei, tað er bert fjas.

Lyktir eru sóljur tvær,
skína bjart og gult.
Skína, sjálvt tá regnið er
fáa seg ei dult
fáa seg ei dult.

Síðuspeglið er ein urt,
eg ei kenni til.
Skuldi kanska pápa spurt,
um hann hjálpa vil
um hann hjálpa vil.

Átta ár,tað eri eg
eigi fínan bil.
Sólin kínur enninum,
gott at vera til
gott at vera til.

V18 (03.05-07.05.2021)

V17 (26.-29.04.2021)

“Sálmurin” hesa vikuna

Ansa eftir, hvat tú sært, eyga mítt,
ansa eftir, hvat tú sært, eyga mítt,
tí vár Gud alt veit og sær,
hann er hvørjum barni nær!
Ansa eftir, hvat tú sært, eyga mítt!

:/: Ansa eftir, hvat tú sigur, muður mín, :/:
tí vár Gud alt veit og sær,
hann er hvørjum barni nær!
Ansa eftir, hvat tú sigur, muður mín!

:/: Ansa eftir, hvat tú gert, hondin mín, :/:
tí vár Gud alt veit og sær,
hann er hvørjum barni nær!
Ansa eftir, hvat tú gert, hondin mín!

:/: Ansa eftir, hvar tú stígur, fótur mín, :/:
tí vár Gud alt veit og sær,
hann er hvørjum barni nær!
Ansa eftir, hvar tú stígur, fótur mín!

:/: Ansa eftir, hvat tú trýrt, hjarta mítt, :/:
tí vár Gud alt veit og sær,
hann er hvørjum barni nær!
Ansa eftir, hvat tú trýrt, hjarta mítt!
Johs. Andr. Næss

Lítli fuglur

Lítli fuglur: Tekstur og akkordir

V16 (19.-23.04.2021)

Sálmur

D               Ebo           Em7            A7           G/D   D    
Gakk tú tryggur fram við góðum treysti,
F#m/CHm  H7                          Em
allir ljósir einglar fylgja tær.
A              D/A    A7  G/D D  Ebo          Am/Eb  Em
Harrin, hann er vinur tín hin besti,
Em                      A11        A7           D
hansar eyga allar vandar sær.

2. Hýs í hjarta tínum bert tí góða,
gloym tað ónda, ið vil sára teg,
tá so fagrir sangir skulu ljóða
fyri tær á øllum tínum veg.

3. Mangt í heiminum er vánt at kenna,
alt tað besta heldist fyri spott;
minst tó til, at tá tey óndu flenna,
skalt tú halda hjarta reint og gott.

4. Teim, ið treingja, skalt tú vera góður,
troysta tey, ið eru veik og arm.
Harrin gevur hvíld, tá tú ert móður,
tekur tær úr hjarta sorg og harm.

5. Kemur tú framvið, har klokkur ringja,
steðga tá og bið títt faðirvár,
tað er bøn, ið styrkir og kann yngja,
sløkkja sorg og grøða tyngstu sár.

6. Um tú snávar, miss ei fótafestið,
minst bert til, at Guð er altíð nær.
Gakk tú tryggur fram við góðum treysti,
allir ljósir einglar fylgja tær.

Føroyskur sangur

1 – 2 – 75 – 6 – 7 – 75 – 6 – 7 – 75 – 6 – 7
1 – 2 – 75 – 6 – 7 – 75 – 6 – 7 – 73
107 – 103 – 102
107 – 6 – 19 – 27
17 – 18 – 16 – 15 – 13 – 19 – 14 – 17
19 – 16 – 15 – 11 – 8 – 47 – HEY!

Útlendskur sangur: Come back Liza

Every time I’m away from Liza
Water come to me eye
Every time I’m away from Liza
Water come to me eye

Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye
Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye

I remember when love was new
Water come to me eye
There was one, but now there’s two
Water come to me eye

Come back Liza, come back girl

When the evening starts to fall
Water come to me eye
I need to hear my Liza’s call
Water come to me eye

Come back Liza, come back girl

Standing there in the marketplace
Water come to me eye
Soon I’ll feel her warm embrace
Water come to me eye

Come back Liza, come back girl

In the shadow I stand a while
Water come to me eye
Soon I’ll see my Liza’s smile
Water come to me eye

Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye
Come back Liza, come back girl
Wipe the tear from my eye

V15 (12.-16.04.2021)

Sálmur nr. 556:

Á morgni árla vit Guði lova,
sum lærdi okkum so trygt at sova
í Jesu navni um náttartíð
sum børn á armi hjá móður blíð’.

Á morgni sólin í líðum hongur;
og til sítt arbeiði maður gongur;
sum fuglur vítt yvir landið fer,
mín morgunsongur úr hjarta ber.

Á morgni árla av gulli lýsir,
og hugin gleðini inni hýsir;
er sælur dagur, um tárið rann,
tá til Guðs æru tú livdi hann.

So gangi hvør til sítt egna yrki,
og byggi hvør so Guðs hús og kirkju;
tá fært tú eydnu og huga til
at gera gagn, rætt sum Guð tað vil.

Norskur. A.C. Evensen.Lag: Sl. 19.

V14 (6.-9.4.2021)

Sálmur nr. 545: Guð, tú sum ljósið lætst skína so bjart

Guð, tú sum ljósið lætst skína so bjart,
sjálvur ert ljóskeldan reina;
aldri seg nærkar tær myrkrið so svart,
sólin har vald hevur eina. 

Skýggini dimmu nú hvørva so brátt,
dagurin bjarti nú rísur;
stjørnur, sum glógvaðu myrklongu nátt,
blikna, nú sólbirtan lýsir.

Frísk vit frá náttarrógv glað eru nú
tøkk tær við songi at veita;
náttina starblindu burt beindi tú,
dagsljósið aftur man leita.

Halt allar freistingar okkum ífrá
og alt, sum tungliga bagir!
Við tínum kærleika ver okkum hjá,
halgi og algóði faðir!

Vreiðini steðga, tí hon veldur neyð!
Gleði og frið gev í sinni!
Fátæka manni gev dagliga breyð!
Leið tú oss úti og inni.

Styrk tú og styðja oss, fast vit tá stá,
stríða og sigra í stríðum!
Frelsari vár, tú skalt æruna fá
nú og í ævigum tíðum.

C.J. Brandt 1874. Símun av Skarði.Lag: Sl. 110.

Morning has broken
Like the first morning
Blackbird has sproken
Like the first bird
Praise for the singing
Praise for the morning
Praise for them springin
Fresh from the world

Sweet the rain’s new fall
Sunlit from heaven
Like the frist dew-fall
On the first grass
Praise for the sweetness
Of the wet garden
Sprung in completeness
Where his feet pass

Mine is the sunlight
Mine is the morning
Born of the one light
Eden saw play
Praise with elation
Praise ev’ry morning
God’s rec recreation
Of the new day

Morning has broken
Like the first morning
blackbird has spoken
like the first bird
praise for the singing
praise for the morning
praise for them springin
fresh from the world

Afturvið matarløtuni: Hygg, kavin hann er komin

V12

Sálmur nr. 201: Grøvin sterka rivnað er

Grøvin sterka rivnað er,
Jesus reistur upp man vera,
blóðið hans, ið runnið er,
syndarar man fríar gera.
«Hin krossfesti», so er skrivað,
«er í grøv ei, hann man liva.»

Jesus stóran sigur vann,
fyri meg hann hevur vunnið,
nú eg Guði prísa kann,
tí eg havi Jesus funnið;
ei eg nú kann óttast vanda,
himmalin man opin standa.

J. Nordal Brun 1786. H. Biskupsstøð.
Lag: sum Sl. 174.

Føroyskur sangur: Rulla páskaregg

Útlendskur sangur: Anemonesangen
(Tekst: Sebastian / Melodi: Sebastian, 1991)

Dagen er så fuld af anemoner –
fuglefløjt og farvespil i lyse kroner.
Natten fuld af farlige dæmoner,
Spøgefugle, troldemænd og heksekoner.

Åh anemoner – dækker hele jorden li ´som sne.
Åh anemoner – snart får jeg vel sommeren at se?

Dagen er så travl for de forfløjne,
alle de forpjuskede og næsten nøgne.
Natten er så fuld af gule øjne,
der i mørket, der på himlen, alle vegne.

Åh anemoner – lad mig sove i den hvide seng.
Åh anemoner – under stjerner i en blomstereng.

Útlendskur sangur: Spring is here

— — —

V11
Sálmur nr. 468: Frelsari, hevði ikki eg teg funnið.

Frelsari, hevði ikki eg teg funnið,
og hevði blóð títt fyri mær ei runnið,
hvar skuldi so eg armingin mær venda,
bøn mína senda?

2. Sælu og frið eg uttan teg ei fái,
tí hvar er hjarta fult sum títt av náði,
tú ert, o Jesus, tú Guðs lambið reina,
skjól mítt aleina.

Chr. Gregor. G. Bruun.Lag: sum Sl. 107 b.

Silvurkannan

Sá eg spóa suð’r í flóa.
Syngur lóa út’ í móa:
Bí, bí, bí, bí.
Vorið er komið víst á ný.

(2x) Lese og skrive og regne er bra
(3x) Men at få sjunga lidt
Gør os så glad

Tónleikur í matarløtuni

Vit eru farin upp á gólv – í morgunløtunum.

Afturat teimum stuttu vísunum, ið tit finna á hesi heimasíðu (skrivað t.d. Kall – í leitirútin), fara vit eisini at taka hetta upp aftur:

Lag: Revurin reyði

Í Skotlandi búði ein kongur ríkur
Í Føroyum var eingin honum líkur

Í Korndali búði kongsdóttirin fagra

Kongurin átti so fagra dóttir
ið ást hevði lagt á ein ungan mann

Av hesum máttu tey burtur flýggja
Tí kongurin vildi ikki mannin síggja

Á havinum róku tey vikurnar tvá
tá fyrstani fingu tey Nólsoy at sjá

Á havinum róku tey vikurnar tríggjar
tá fyrstani fingu tey Nólsoy at síggja

Í Korndali settu tey niður búgv
Har kundu tey verða hvørjum øðrum trúgv

Kongurin frættir hvagar tey eru rýmd
í skundi hann siglir teim aftaná

Kongsdóttir hon kennir nú seglini reyð
hon væntar at hetta verður teirra deyð

Kongurin gleðist um dóttir og børn
og siglir tí aftur til Skotlands tjørn

Í friði í Nólsoy livdu tey væl
far út í Korndal tú síggja tað skal.

Upp á gólv

Vit eru farin upp á gólv – í morgunløtunum.

Afturat teimum stuttu vísunum, ið tit finna á hesi heimasíðu (skrivað t.d. Kall – í leitirútin), fara vit eisini at taka hetta upp aftur:

 

Lag: Revurin reyði

Í Skotlandi búði ein kongur ríkur
Í Føroyum var eingin honum líkur

Í Korndali búði kongsdóttirin fagra

Kongurin átti so fagra dóttir
ið ást hevði lagt á ein ungan mann

Av hesum máttu tey burtur flýggja
Tí kongurin vildi ikki mannin síggja

Á havinum róku tey vikurnar tvá
tá fyrstani fingu tey Nólsoy at sjá

Á havinum róku tey vikurnar tríggjar
tá fyrstani fingu tey Nólsoy at síggja

Í Korndali settu tey niður búgv
Har kundu tey verða hvørjum øðrum trúgv

Kongurin frættir hvagar tey eru rýmd
í skundi hann siglir teim aftaná

Kongsdóttir hon kennir nú seglini reyð
hon væntar at hetta verður teirra deyð

Kongurin gleðist um dóttir og børn
og siglir tí aftur til Skotlands tjørn

Í friði í Nólsoy livdu tey væl
far út í Korndal tú síggja tað skal.

Starahús!

Evnið ásett er til leygardagsskúlan 31. jan. ’15 er “Starahús”.

Gongur sum ætlað, verður Nólsoyar skúli prýddur við ymsum starahúsum – í ymsum litum 🙂

Vit fara eisini upp á gólv. “Revurin reyði” er skrivaður niðanfyri á hesi síðu.

Við ynskjum um góðan og læruríkan leygardagsskúla.